Friday, January 9, 2009

Age

Age is such a cruel thing.
The gashes of a life time
are brought to the surface
in those beautiful wrinkles.

There are countless corrugations
on hands, legs and everywhere
and in that crooked smile
there is a dissipation of helplessness.

The memory of the first wrinkle
stays long with us.
It joins the league with
the other first times in life.

Soon time takes over and rusts the
smooth edges of the polished mirror.
The embellishments are blurred now
but the central essence is reflected off.

1 comment:

ఆత్రేయ said...

వయస్సెంత కఠినత కలదో
బ్రతుకు గాధలొ బాధల్నేరి
మడతల రూపులో ముఖానికద్ది
మనిషిని ముదుసలి చేసేస్తుంది

చేతిని కాలిని ముఖమును సైతం
వదలక వికృత ఆకృతులలికి
దరహాసాన్నీ వదలక కెలికినా
మానుల నిలబడి చోద్యం చూస్తాం

మొదటి గీత కధా అందంగానే
మొదటి ప్రేమలా, చెలియ ముద్దులా
గుండెగదులలో దాక్కుంటుంది
నీడను నేనని కడపటి దాకా తోడిస్తుంది

గడిచేకాలం బ్రతుకు గాధలకు
మకిలిని చేర్చి ఇకిలిస్తున్నా
వయసు మాత్రమే అద్దంలాగా
గడిపిన బ్రతుకుకు సాక్షవుతుంది